Ontmoeting met Les Cœurs de Bois

Op 10 januari 2016 namen Les Cœurs de Bois hun nieuwe theaterzaal en 80 nagelnieuwe zitjes in gebruik. Het gezelschap is voortaan het hele jaar door actief in het oud-gemeentehuis van Laken. De nieuwe voorstelling ‘Le Petit Poisson Doré’ loopt tot 6 maart. Het Théâtre Royal viert meteen zijn 70ste verjaardag. Naar aanleiding van die dubbelslag, spraken wij met directeur Sébastien Kempenaers.

Hoe zijn Les Cœurs de Bois ontstaan?

‘De naam “Les ‘Cœurs de Bois” werd in 1946 voor het eerst gebruikt. Het gezelschap werd toen opgericht door twee vrienden met een passie voor poppentheater en Pinokkio: Antoine Van Duuren (poppenspeler Antoine Durer) en Félix Bonjean, die tot aan zijn overlijden in juli 2013 theater speelde en de drijvende kracht was.’.

Welke filosofie huldigen Les Cœurs de Bois ?

‘Verhalen vertellen aan klein en groot, waarden doorgeven die vandaag nog steeds actueel zijn, emoties delen en aansluiten bij de leefwereld van kinderen. Dat zijn altijd de doelstellingen van het theater geweest. En op die weg trachten we door te gaan.’.

Wie heeft de fakkel overgenomen?

‘Sinds 2002 ben ik bij Les Cœurs de Bois aan de slag. Momenteel ben ik er directeur en poppenspeler. Ik maak poppen, speel, regisseer en stel het programma samen. Félix heeft me 11 jaar lang de technieken van het poppenspel bijgebracht. Hij wilde zó graag dat ik het van hem overnam als hij niet meer zou kunnen spelen. Hij zei altijd dat op de dag dat het theater een vaste stek zou vinden, hij “Le Petit Poisson Doré (Het goudvisje)” wilde spelen. Om zijn nagedachtenis te eren, lag die keuze dus voor de hand. Marceline Tribel kwam het team in 2008 versterken als administratief en cultureel medewerker. Tijdens ‘Gignolet dans le Parc’ is ze ooit voor me ingevallen en heeft ze met Félix gespeeld. Elias Bosman ging onlangs aan de slag als opvolger van onze vroegere regisseur Daniel Siemons, die 28 jaar bij het theater werkte. Hij is ook ons zo onmisbare ‘manusje van alles’.

Hoe hebben jullie de opening georganiseerd?

‘Uiteraard hebben we hulp gekregen om alles op poten te krijgen. We konden op veel mensen rekenen om de opening mogelijk te maken. En om, zo hopen we, de locatie te verankeren in het Brusselse culturele landschap. Ik denk daarbij aan het communicatiebureau Pasdeblabla, geleid door Sophie Goeminne. Aan Jean d’Olne, die kwam zagen en tekenen. Aan Laurence Goeminne, die instond voor de decors en de belichting. Aan Design Lab & Factory, dat de tribunes bouwde. Aan Frédérique Halbardier, die de poppen van kledij voorzag,… Dit project was onmogelijk geweest zonder de steun (op verschillende vlakken) van de Schepen van Cultuur Karine Lalieux en haar medewerkers, de Grondregie, de Franse Gemeenschapscommissie en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Door de handen in elkaar te slaan, konden we dit project samen realiseren.’

Wat wordt er dankzij de nieuwe infrastructuur mogelijk?

‘Het is een bijzonder boeiend en opwindend project. We kunnen nu het publiek ontvangen dat ons al zo veel jaren volgt. En voorstellingen organiseren van januari tot mei en van september tot december! We willen andere gezelschappen en artiesten ook uitnodigen om hier in verschillende periodes van het jaar te komen spelen. Zo hebben we al samengewerkt met Danaé Brissonet uit Quebec. Zij maakte trouwens de fresco aan de ingang, en kleurde de decors van “Le Petit Poisson Doré” in.’

En welke banden onderhouden jullie met de buurt?

‘We hebben contact met het Huis van de Creatie. Die samenwerking zal in de komende maanden verder worden uitgebouwd. En dan zijn er alle buurtverenigingen waarmee we samen evenementen willen opzetten. Die samenwerking krijgt trouwens stilaan vorm. En natuurlijk willen we de scholen niet vergeten!’

Spelen jullie van juni tot augustus ook nog in openlucht?

‘Natuurlijk! In de komende zomer zijn we er graag weer met Guignolet dans le Parc en Insifon. Sinds 2002 speelt onze mascotte, Guignolet, in zijn kasteeltje in het Warandepark. Het zou al te jammer zijn, mocht hij zijn publiek nooit meer terug zien terwijl de wind door de bomen ruist.   We blijven ook de programmatie van Insifon in het Théâtre de Verdure verzorgen. Ieder jaar ontvangen we gezelschappen uit België en uit het buitenland. Dat zijn intense momenten van uitwisseling.’

Kan u ons iets meer vertellen over de nieuwe voorstelling ‘Le Petit Poisson Doré’?

We zijn dol op oude sprookjes in een nieuw jasje. Het verhaal van ‘Le Petit Poisson Doré‘ werd geschreven door Alexandr Poesjkin, een Russische dichter uit de 19de eeuw, die ook toneelstukken en romans schreef. Actrice Caty Grosjean bewerkte het theater. We hebben geprobeerd trouw te blijven aan de tijdsgeest van Poesjkin, en maakten typisch Russische poppen en kostuums. De decors zijn gebaseerd op het werk van Ivan Bilibine, een Russische schilder, decorbouwer en illustrator van sprookjes uit het einde van de 19de en het begin van de 20steeeuw.’

Wat staat er rond de 70ste verjaardag op stapel?

‘In 2016 wordt het theater 70! Naar aanleiding daarvan, krijgt Manneken Pis een pakje aangemeten van Guignolet, de mascotte van Les Cœurs de Bois Dat zal op 22 april om 11 uur in het Stadhuis worden voorgesteld.’

Meer informatie leest u hier en in de Nieuwsbrief.

Gerelateerde Artikels